تفسیر شاخص‌های آزمون توجه پایدار به پاسخ (SART)

متغیر Commission (%) نمایانگر خطاهای SART است. در این آزمون فرد باید به تمام اعداد به جز عدد خاصی (مثلاً ۳) پاسخ دهد. ناتوانی در توقف پاسخ به این محرک، نشان‌دهنده ضعف در مکانیسم‌های بازداری حرکتی است. این خطا با رفتارهای تکانشی ارتباط تنگاتنگی دارد.

متغیر Omission (%) زمانی ثبت می‌شود که کاربر از ارائه پاسخ به یک محرک مجاز جا می‌ماند. افزایش این نوع خطا مستقیماً نشانگر افت توجه (Lapse of Attention) و ناتوانی در حفظ تمرکز پایدار در طول فعالیت است.

متغیرهای Correct responses (%) و Correct rejections (%) نقطه مقابل خطاها هستند و نرخ موفقیت فرد را در پردازش صحیح اطلاعات و اعمال کنترل شناختی مطلوب نشان می‌دهند.

سرعت واکنش فرد به محرک‌های مجاز محاسبه می‌شود. پردازش بیش از حد سریع ممکن است به افزایش خطای Commission منجر شود (ترجیح سرعت بر دقت)، در حالی که کندی مفرط می‌تواند نشانه‌ای از نقص در پردازش اطلاعات باشد.

شاخص CV نشان‌دهنده ضریب تغییرات زمان واکنش است. مقادیر بالای CV در ارزیابی‌های عصبی حرکتی، بیانگر نوسانات قابل توجه در زمان پاسخ‌دهی فرد است که نشان‌دهنده ناپایداری توجه درونی در طول فرآیند آزمون است.

در گزارش، Mean RT Go before success No Go بیانگر میانگین تأخیر (به میلی‌ثانیه) در آزمایش‌های صحیح متوالی قبل از بازداری موفقیت‌آمیز پاسخ است. مقایسه این متغیر با زمان واکنش پیش از خطای توقف (Mean RT Go before failed No Go)، استراتژی فرد در تطبیق سرعت را نشان می‌دهد.

شاخص d' (d-prime) نشان‌دهنده حساسیت است و مشخص می‌کند که فرد تا چه حد می‌تواند بین یک سیگنال و نویز (یا دو محرک مختلف) تمایز قائل شود. نمره بالاتر در d' نشان‌دهنده توانایی تمایز بهتر است.

این متغیر سوگیری پاسخ (Response Bias) آزمودنی را نشان می‌دهد. مقادیر منفی نشان‌دهنده یک سوگیری لیبرال است (تمایل بیشتر به پاسخ دادن)، که می‌تواند احتمال خطاهای ارتکاب (Commission) را افزایش دهد. از سوی دیگر، متغیرهای Hit rate z-score و False alarm z-score در محاسبه دقیق این سوگیری نقش کلیدی دارند.

نمره AUC در محدوده‌ای بین ۰ تا ۱ متغیر است و مقادیر بالاتر نشان‌دهنده عملکرد بهتر آزمون است. این شاخص نشان‌دهنده توانایی تمایز است؛ به این معنا که چقدر آزمون قادر به تشخیص بیماران دارای یک اختلال از افراد سالم است.

بر اساس استانداردهای گزارش شده در سیستم:

• نمره AUC = 0.5: عدم قدرت تمایز.
• نمره AUC 0.7 تا 0.8: قابل قبول.
• نمره AUC 0.8 تا 0.9: عالی.
• نمره AUC بیشتر از 0.9: کامل (Perfect).

نمرات استاندارد (Z-scores) و صدک‌های متناظر با آن‌ها (Percentiles) امکان مقایسه دقیق عملکرد آزمودنی را با گروه هنجار فراهم می‌کنند. این نمرات فاصله فرد از میانگین جامعه آماری را بر حسب انحراف معیار نشان می‌دهند.

متغیرهای Z-score of commission و Z-score of omission (همراه با صدک‌هایشان) شدت انحراف خطاهای فرد را از حد طبیعی مشخص می‌سازند. نمرات بالا در این بخش زنگ خطری برای نقص توجه یا تکانشگری بالینی است.

شاخص‌های Anticipatory z-score و صدک آن (Percentile of anticipatory z-score) به بررسی پاسخ‌هایی می‌پردازند که پیش از زمان لازم برای پردازش مغزی محرک ثبت شده‌اند. این موارد بازتاب‌دهنده رفتار به شدت تکانشی و بدون تفکر هستند.

متغیرهای Z-score of Go RT و Z-score of CV برای تعیین این موضوع به کار می‌روند که آیا سرعت پردازش و میزان نوسانات توجهی بیمار نسبت به هم‌سالان خود در محدوده هنجار قرار دارد یا از آن خارج شده است.